Suruç Ovasının 2016 yılında suya kavuşmasıyla birlikte eser çeşitliliği arttı. Daha evvel farklı illere mevsimlik personel olarak çalışmaya giden Suruçlular, şimdi artık kendi topraklarındaki seralarda eser yetiştiriyor.
Şanlıurfa kent merkezine yaklaşık 45 kilometre uzaklıktaki Suruç Ovası’nın 2016 yılında suya kavuşması, bölgedeki mevsimlik tarım personelliği göçünü büsbütün bitirdi. Geçmişte geçim kaygısıyla öteki illere giden Suruçlular, artık kendi topraklarında kurdukları seralarda üretim yapıyor.
Göç bitti, kendi toprağının işvereni oldular
Yıllarca su hasreti çeken Suruç Ovası, sulu tarıma geçilmesiyle birlikte mevsimlik tarım işçiliğini bitirme noktasına getirdi. Daha evvel fındık, pamuk yahut çapa işleri için ailece farklı kentlere göç eden vatandaşlar, artık gurbete gitmek zorunda kalmıyor. Topraklarına geri dönen bölge halkı, kendi topraklarında kurdukları çağdaş seralar sayesinde kendi işinin işvereni oldu.
Ürün çeşitliliği arttı
Sulu tarımla birlikte ovadaki ziraî üretim kalıpları da büsbütün değişti. Tek tip ve kuru tarımdan kurtulan Suruç’ta eser çeşitliliği doruğa ulaştı. Yılın her dönemi üretim yapılabilen seralar sayesinde hem bölge iktisadı canlandı hem de Suruç, Şanlıurfa’nın en değerli tarım ve istihdam merkezlerinden biri haline geldi.
Kimse gitmek istemiyor
Mevsimlik tarım işçiliğini bırakarak kendi yeri üzerine kurduğu serada üretim yapan Mehmet Akkuş, "Su yokken emekçileri Aydın Söke, Malatya’ya götürüyorduk. 2026 yılında su geldikten sonra kimse artık gitmek istemiyor. Burada iş çok" dedi.
Şanlıurfa ovalarında daha evvel kuru tarım yapıldığını söyleyen Ziraat Yüksek Mühendisi Mehmet Tekçe, "Atatürk Barajındaki suyun ovaya bırakılmasıyla birlikte sulu tarıma geçen çiftçiler kendi topraklarında üretim yapmaya başladı. Son vakitlerde da seracılık yaygınlaşmaya başladı. Seralarda salatalık, patlıcan, biber üretimi yapılıyor. Eserler iç pazarda ve il dışında satışa sunuluyor. Dört kişilik bir aile sera kurduğu vakit yıllık muhtaçlığını karşılayabiliyor" diye konuştu.
Anlık Sivas Haber
